“Heb nooit meer omgekeken”

Toen ik ongeveer achttien was, had ik wat anderen als een succesvol leven zouden beschouwen – een goede baan, op jonge leeftijd een koophuis.

Maar daaronder zat een verslaving aan opiaten, alcohol en Xanax.

Dat ging zo door totdat ik er geen enkele controle meer over had. Ik was dagen weg, mijn moeder wist niet waar ik was. Ze kwam naar mijn huis, en weet je, ze wilde gewoon weten of ik nog wel leefde.

De drugs hadden gewoon alle leven uit me gezogen. Ik ben 1,85 m en woog 51 kg.

Ik was zo ongezond, dat als ik opstond, mijn bloeddruk daalde en ik flauw viel.

Ik belandde drie keer in een ziekenhuis voor ontgifting. Ik was de hele tijd aan de drugs. En al die drie keren toen ik eruit kwam, zat ik binnen een uur weer aan de drugs. Mijn ouders kwamen gelukkig tussenbeide. Ik kwam in Narconon terecht.

Toen ik mijn saunaprogramma eenmaal af had, kon ik gaan liggen en binnen vier à vijf minuten in slaap vallen, zonder te liggen malen. De pijn in mijn benen en rug waren verdwenen.

Toen ik het programma afgesloten had, en het podium opliep voor mijn certificaat, lachte ik van oor tot oor. Mijn ouders waren trots dat ik het gedaan had. En ik wist dat ik weer in orde was.

Dat is nu 2½ jaar geleden en ik heb nooit meer gebruikt, ik denk er niet meer aan.

Ik heb nooit meer teruggekeken.

Meer Video’s